1949
W sierpniu 1949 roku zmieniono nazwę klubu z Leszczyński Klub
Motocyklowy na Unię

Kierownik sekcji i drużyny – Wacław Otto
Trener Józef Olejniczak
Mechanicy – Wacław Otto i Stanisław Przybylski
Zawodnicy :
I ZESPÓŁ
Józef Olejniczak Alfred Smoczyk Henryk Woźniak Wacław Andrzejewski
Stanisław Przybylski
II ZESPÓŁ:
Marian Kuśnierek Jan Juchniak Kazimierz Bentke Lech  Majewicz
Bolesław Ciesielski
 

W 1949r. klub dysponował już dość dobrym parkiem maszynowym.
Zakupiono bowiem dwa kolejne motocykle “Martin- Japp” oraz motocykl “Excelsior- Japp”.
Taki sprzęt w dobrych rękach mógł gwarantować sukcesy. Zarząd klubu pod
przewodnictwem Józefa Olejniczaka przezwyciężył tym samym istniejące dotąd
kłopoty.
Leszczyński Klub Motocyklowy jako pierwsza sekcja żużlowa w historii 
polskiego sportu motorowego zorganizował obóz treningowy.
Przygotowano go dla 37 zawodników w marcu 1949 roku.
Kierownictwo sprawował Wacław Otto.


 
Pierwszy Ogólnopolski trening marzec 1949r.



                         Marian Kaznowski   Alfred Smoczyk
 
ROZGRYWKI O DRUŻYNOWE MISTRZOSTWO POLSKI

Inauguracyjną kolejkę ekstraklasy wyznaczono na 5 czerwca, a rozgrywki miały
odbywać się analogicznym systemem jak w poprzednim sezonie. Z troską
o jakość zawodów i organizacyjną sprawność postanowiono, że mecze I ligi
będą mogły odbywać się wyłącznie na wyznaczonych 10 stadionach
z odpowiednimi torami : w Krakowie, Lublinie, Grudziądzu, Warszawie,
Rzeszowie, Ostrowie, Bytomiu, Rybniku, Wrocławiu i Pucku.
W tej sytuacji wiadomo było, że LKM, MK Rawicz i Ogniwo Łódź zawsze
startować będą na “wyjazdach”.
Drużynę LKM przed rozpoczęciem ligi wymieniano jako głównego faworyta do
tytułu mistrzowskiego.
Obiecująco zapowiadali się  juniorzy Andrzejewski i Woźniak.


I runda 05.06. Grudziądz
Unia Grudziądz 8 p. Ogniwo Warszawa 11 p. LKM Leszno 27 p.

Liga rozpoczęła od “mocnego uderzenia” .
Na inaugurację w Grudziądzu zmierzyły się w bezpośredniej
konfrontacji trzy najlepsze zespoły z poprzedniego sezonu .
Spodziewanych emocji jednak nie było. Leszczynianie urządzili
rywalom prawdziwą “masakrę”, zdobywając komplet 27 punktów.!
Warszawiacy zajęli drugie miejsce – 11, gospodarze zawiedli na całej
linii uzyskując zaledwie 8 “oczek”.

  UNIA GRUDZIĄDZ          8
 1 Jan Najdrowski  1  D  D    1
 2 Tadeusz Zwoliński  1  2  U    3
 3 Czesław Szałkowski  2  D  2    4
 R            
             
  PKM OGNIWO WARSZAWA          11
 4 Mieczysław Chlebicz  2  2  U    4
 5  Bogdan Duchiński  2  D  1    3
 6                Kamiński  1  1  2    4
 R            
             
  LKM LESZNO          27
 7 Józef Olejniczak  3  3  3    9
 8 Alfred Smoczyk  3  3  3    9
 9  Henryk Woźniak  3  3  R    6
 R  Wacław Andrzejewski  3        3
             

II runda 26.06. Warszawa
SKRA Warszawa 14 p., KM Ostrów 14 p., LKM Leszno 24 p.

Podczas II kolejki reprezentanci Polski, którzy uczestniczyli  niedawno w obozie
treningowym na stadionie Skry, potem startowali w meczu ze Szwecją, pokazali
się na ligowych torach na nowych japach. Z zawodników leszczyńskich sprzęt
taki dostali Alfred Smoczyk i Józef Olejniczak. Żużlowcy LKM ponownie
rozgromili rywali pewnie wygrywając trójmecz. 


 
  LKM LESZNO          24
 1 Alfred Smoczyk  3  3  3    9
 2 Józef Olejniczak  2  3  2    7
 3  Henryk Woźniak  3  2  3    8
 R  Wacław Andrzejewski          ns
             
  KM  OSTRÓW WLKP.          14
 4 Stefan Maciejewski  2  3  3    8
 5  Bonifacy Szpitalniak  3  U  1    4
 6 Ludwik Rataj  1  1  U    2
 R Marian Rejek          ns
             
  SKRA WARSZAWA          14
 7 Eugeniusz Zenderowski  1  2  2    5
 8 Ryszard Morawski  1  1  2    4
 9  Jan Kwaśniewski  2  2  1    5
 R  Jan Filipczak          ns
             

W lipcu żużlowa centrala otrzymała 17 japów, które rozdzieliła między
poszczególne kluby. Dla ośmiu drużyn ekstraklasy wystarczyło po dwa,
dla dziewiątego jeden .Tym pechowcem była bytomska Polonia, która z mety
zaprotestowała. Komisja Sportowa PZMot postanowiła w tej sytuacji, że
rozgrywki ligowe odbywać się będą na raty. Trójmecze z udziałem bytomian
miały być rozgrywane w innych terminach, żeby poloniści mogli na te zawody
pożyczać „brakującego” japa z innych zespołów. Takie były czasy.


III runda 15.08. Wrocław
LKM Leszno 23 p, Ogniwo Łódź 16 p., MK Rawicz 13 p.

20 tysięcy widzów we Wrocławiu oglądało popisy Alfreda Smoczyka i
Józefa Olejniczaka, którzy z kompletem zwycięstw poprowadzili swoją
Unię do zwycięstwa. Po tych zawodach losy mistrzowskiego tytułu były już
praktycznie przesądzone.
  LKM LESZNO          23
 1 Józef Olejniczak  3  3  3    9
 2  Alfred Smoczyk  3  1  1    9
 3 Henryk Woźniak  3  1  1    5
 R  Wacław Andrzejewski          ns
             
  OGNIWO ŁÓDŹ          16
 4 Tadeusz Kołeczek  2  3  2    7
 5  Witold Kołeczek  2  1  3    6
 6 Eugeniusz Wróżyński  1  D  2    3
 R            
             
  MK KOLEJARZ RAWICZ          13
 7 Jan Siekalski  1  2  2    5
 8 Florian Kapała  1  2  1    4
 9  Franciszek Kasprowiak  2  2  D    4
 R            
             

Po rozegraniu trzech niepełnych kolejek trójmeczy sezonu 1949 jasne
się stało, że kandydatem numer 1 do mistrzowskiego tytułu jest
Unia Leszno, która lideruje samotnie w tabeli z kompletem 9 punktów,
a teoretyczne szansę na wyprzedzenie miały już tylko dwa zespoły
rewelacyjnego beniaminka, bytomskiej Polonii oraz „starego” mistrza
Ogniwa (dawniej PKM) Warszawa.


IV runda 11.09. Bytom
Polonia Bytom 17 p. Budowlani Rybnik 13 p. Unia Leszno 24 p.

W dwa tygodnie po otwarciu toru w Bytomiu , rewelacyjnie spisujący się
gospodarze podejmowali niepokonaną dotąd Unię Leszno i sąsiadów zza
miedzy, Budowlanych Rybnik. W przypadku zwycięstwa nad Unią, Polonia
miała szansę nawet na tytuł mistrza kraju.Nic dziwnego więc, że nadkomplet
20 tys. Widzów dopingowało swoich co sił.
przewaga była jednak po stronie leszczynian. Mieli oni w swoich szeregach
„dwóch wspaniałych” : Alfreda Smoczyka i Józefa Olejniczaka, którzy nie tylko
tego dnia byli dla reszty polskich żużlowców nie do „ugryzienia”. Zdobyli obaj
komplety po 9 punktów nawet kontuzja Woźniaka,  nie mogła zmienić losów
pojedynku.Bytomianom pozostała nadzieja na srebrny medal, rybniczanom
zaś zajrzało w oczy widmo spadku z ekstraklasy.

  POLONIA BYTOM          17
 1 Ernest Czogała  1  2  1    4
 2 Jan Paluch  2  3  2    7
 3  Józef Polak  3  1  2    6
 R            
             
  UNIA LESZNO          24
 4 Józef Olejniczak  3  3  3    9
 5  Alfred Smoczyk   3  3  3    9
 6 Henryk Woźniak  1  2  3    6
 R Wacław Andrzejewski          ns
             
  BUDOWLANI RYBNIK          13
 7 Ludwik Draga  2  1  1    4
 8 Paweł Dziura  1  2  2    5
 9  Alfred Spyra  2  1  1    4
 R            
             


Końcowa tabela sezonu 1949
 
 1 LKM / UNIA LESZNO  4    12    98
 2-3 KM STAL Ostrów Wlkp.  4    8,5    72
 2-3 SKRA OKRĘCIE Warszawa  4    8,5    72
 4 POLONIA/OGNIWO Bytom  4    8,5    71
 5 PKM OGNIWO Warszawa  4    8    59
 6 OLIMPIA UNIA Grudziądz  4    7,5    62
 7 TRAMWAJARZ OGNIWO Łódź  4    7    67
 8 RKM BUDOWLANI Rybnik  4,    7    57
 9 MOTOKLUB KOLEJARZ Rawicz  4    5    54

W najlepszej ósemce sezonu według średniej biegowej znaleźli się:
 1    Alfred Smoczyk –      3,00
 2    Józef Olejniczak –     2,84
 6   Henryk Woźniak –      2,08


   M  B  1  2  3  D  PKT
 ALFRED SMOCZYK  4 12 12         36
JÓZEF OLEJNICZAK  4 12  10  2       34
HENRYK WOŹNIAK  4 11  6  2  3     25
WACŁAW ANDRZEJEWSKI  4  1  1          3



Alfred  Smoczyk był niepokonanym zawodnikiem w rozgrywkach ligowych.


POZNAŃSKA LIGA OKRĘGOWA

Liga Okręgowa nie była całkiem ustabilizowana. Z powodu różnych kłopotów,
jedne kluby rozpadały się lub zmieniały barwy.
Zawodnicy LKM nie startowali w tych rozgrywkach


INDYWIDUALNE MISTRZOSTWA POLSKI
23. 10. 1949 r. LESZNO


Alfred Smoczyk Józef Olejniczak Zdzisław Smoczyk

PZMot zorganizował jedyne w swoim rodzaju Indywidualne Mistrzostwa Polski.
Zawodnicy zostali wytypowani do finału bez żadnych eliminacji. Na podstawie
wyników osiągniętych podczas sezonu. Motocykle zostały przygotowane centralnie
w Warszawie, przez jednego mechanika i przywiezione do Leszna.
W założeniach to może sprawiedliwe – bo dawało wszystkim jednakowe szansę.
W praktyce się jednak nie sprawdziło. Z tej to przyczyny pretendenta do tytułu IMP
Józefa Olejniczaka można nazwać największym pechowcem tego finału.
Jego maszyna została źle przygotowana z braku czasu –stąd ciągłe defekty
i zerowe konto punktowe. Nie dość tej sprawiedliwości, bo Józef Dyląg z Rybnika
i Marian Kaznowski z Częstochowy musieli zadowolić się oglądaniem przeciwników
z parkingu. Motocykle dla nich zostały w Warszawie. Głównym faworytem tego finału
był zdecydowanie najlepszy w tym czasie reprezentant Unii – Alfred Smoczyk,
który w ocenie wielu fachowców uważany był za jeden z największych talentów.
Gazeta „SPORT” relację z leszczyńskiego finału opatrzył dość wymownym tytułem
„Smoczyk mistrzem Polski – formalności stało się zadość.”
Czytamy w niej  :” 15 tysięcy widzów, którzy zjechali z najdalszych okolic oblegało
nowo wybudowane bandy na długo przed rozpoczęciem mistrzostw, jakkolwiek
zawody były bardzo ciekawe i emocjonujące, to jednak godnym specjalnego
podkreślenia jest fakt, iż wielu zawodników startowało na zdefektowanych motocyklach
w skutek czego wiele biegów odbyło się w niekompletnej stawce.
Ojciec Alfreda Smoczyka pan Antoni opowiadał nam, że syn całe przedpołudnie
spędził na sprawdzaniu swojego sprzętu.”


            Józef Olejniczak                        Alfred Smoczyk

 Największy pechowiec finału      Mistrz Polski
Oto jak  przedstawiały się poszczególne wyścigi finału

I       89,9 Paluch Szałkowski   Chlebicz Olejniczak - D
II      87,2 Paluch   Rataj Kołeczek Woźniak - D
III     86,9 Zenderowski Kołeczek Dziura Chlebicz - U
IV     84,8 Smoczyk Najdrowski Woźniak  Chlebicz - U
V      85,2 Smoczyk Rataj Dziura Olejniczak- D
VI     94,1 Szpitalniak Najdrowski Kołeczek – Olejniczak – n/s
VII    83,7 Smoczyk Zenderowski Paluch Szpitalniak
VIII   93,2 Zenderowski Morawski Woźniak – n/s Olejniczak n/s
IX     90,4 Paluch Dziura Najdrowski Morawski
X      91,2 Woźniak Szpitalniak Dziura Szałkowski - D
XI     85,7 Rataj Szpitalniak Morawski n/s Chlebicz n/s
XII    90,5 Zenderowski Rataj Najdrowski Szałkowski n/s
XIII   91,5 Smoczyk Morawski Kołeczek – U Szałkowski n/s

 1 Alfred Smoczyk Leszno  4  4  4  4    16
 2  Eugeniusz Zenderowski Warszawa  4  3  4  4    15
 3  Jan Paluch Bytom  4  4  2  4    14
 4  Ludwik Rataj Ostrów Wlkp.  3  3  4  3    13
 5  Bonifacy Szpitalniak Ostrów Wlkp.  4  1  3  3    11
 6  Jan Najdrowski Grudziądz  3  3  2  2    10
 7  Paweł Dziura Rybnik  2  2  3  2    9
 8  Ryszard Morawski Warszawa  3  1  ns  3    7
 9  Henryk Woźniak Leszno  D  2  ns  4    6
 10  Tadeusz Kołeczek Łódź  2  3  D  U    5
 11 Czesław Szałkowski Grudziądz  3  D  ns  ns    3
 12  Mieczysław Chlebicz Warszawa  2  U  ns  ns    2
 13  Józef Olejniczak Leszno  D  D  D  ns    0
 ns  Marian Kaznowski Częstochowa            ns
 ns  Ludwik Draga Rybnik            ns


Alfred Smoczyk na leszczyńskim torze 1949 rok



Alfred Smoczyk po zdobyciu IMP  udziela wywiadu do Radia.

MECZE MIĘDZYPAŃSTWOWE

12.06.1949r. Warszawa      Polska – Szwecja 49 – 105
Alfred Smoczyk 13 p.( 32224)  
Józef Olejniczak 3 p. (1U11)

09.10. 1949r. Warszawa     Polska – Holandia 82 – 64
Alfred Smoczyk 19 p. (44443) 
Józef Olejniczak 11 p. (D443U)
Henryk Woźniak 6 p. (321D)


Reprezentacja Polski Przed meczem z Holandią Warszawa 09.10.1949r.
Od lewej stoją : Alfred Smoczyk Józef Olejniczak, Tadeusz Kołeczek
Eugeniusz Zenderowski Henryk Woźniak Janusz Suchecki


9 – Metzelaar Alfred Smoczyk i Józef Olejniczak

Alfred Smoczyk ustanowił nowy rekord toru.

STARTY ZAGRANICZNE

19.06.1949r. Pardubice (Czechosłowacja) Turniej Indywidualny
Alfred Smoczyk 5 miejsce
Alfred Smoczyk był pierwszym zawodnikiem polskim, który startował za granicą kraju.
 
W lipcu reprezentacja Polski wyjechała do Holandii, oczywiście nie mogło zabraknąć
w reprezentacji zawodników leszczyńskich ; Alfreda Smoczyka, Józefa Olejniczaka i Henryka Woźniaka.

01.07.1949 r. Haga      Polska – Windnolenes        32 – 46
Alfred Smoczyk 4 p.
Józef Olejniczak – kontuzja

16.07.1949 Rijswijk (Holandia) WINDMOLENS - POLSKA 46 - 32
Alfred Smoczyk 8 p. (44DD)
Józef Olejniczak 3 p.

17.07. 1949 r. Rotterdam   Polska – Feyenord Tijgers 32 - 52
Alfred Smoczyk 15 p.
Józef Olejniczak 0 p. (U)

25.07.1949r. Amsterdam Polska – Hollandse Leuven 41 – 43
Alfred Smoczyk 14 p.
Józef Olejniczak – 5 p.

Pod koniec sezonu w ramach rewizyty do Polski na test mecze przyjechała holenderska drużyna z Rotterdamu – Feyenord Tijgers Rozegrano trzy mecze. 

13.10. 1949r. Wrocław        Wrocław - Rotterdam    69 – 82
Alfred Smoczyk 16 p. (4D444)
Henryk Woźniak 5 p. (221)
 
Alfred Smoczyk poprawił własny rekord toru.

14.10. 1949r. Grudziądz      Polska –      Rotterdam    64 – 37
Henryk Woźniak

16.10. 1949r. Katowice       Polska –      Rotterdam     60 – 53
Alfred Smoczyk 20 p. (44444)
Henryk Woźniak
Józef Olejniczak

INNE STARTY ZAWODNIKÓW UNII W KRAJU

27.03. Leszno Turniej Indywidualny
1 m. Alfred Smoczyk

29.05.1949 Leszno Wyścigi Motocyklowe
 

07.06.Bydgoszcz Puchar Gwardii
W zawodach motocyklowych z udziałem 6 klubów najlepszy czas uzyskał Alfred Smoczyk 1:52,1 zdobywając Puchar Gwardii
Alfred Smoczyk zwyciężył także w kat. Ponad 350ccm uzyskując czas 1:53,2

29.06.Katowice Mistrzostwa Katowic
1m. Alfred Smoczyk 2 m. Józef Olejniczak

03.07  Poznań   Turniej Indywidualny
1 m. Alfred Smoczyk 
2 m. Józef Olejniczak
Rekord toru Alfred Smoczyk – 96,8 sek

10.07.  Lębork Turniej zorganizowany przez Gwardię Gdynia
kl. pow.350 ccm 1 m. Alfred Smoczyk  1:53,2

21.08.1949
Warszawa Polska A – Polska B  73 – 67
Polska A   Alfred Smoczyk 16 p. (4444D) Henryk Woźniak
Polska B  Józef Olejniczak 16 p.

24.08.1949r. Rybnik  Rewia Żużlowych Asów
1 m. Henryk Woźniak . 7 p. (232) + 3 p. w finale
2 m. Wacław Andrzejewski  8 p. (323) + 2 p. w finale

Alfred Smoczyk wystąpił w dwóch biegach pokazowych na Excelsior – Japie przeciwko Alfredowi Spyrze
W zawodach nie startowano na tych motocyklach, centrala żużlowa zakazała startu.

 Rybnik Polska A – Polska B
Alfred Smoczyk, Józef Olejniczak, Henryk Woźniak

Alfred Smoczyk w 1949 roku był rekordzistą wszystkich torów na których startował

25.09.1949r. Poznań Trójmecz Unia – 23 KM Ostrów – 21 KM Rawicz – 9 
Alfred Smoczyk 9 p. (333)
Józef Olejniczak 8 p. (332)  
Wacław Andrzejewski 1 p. (1)
Henryk Woźniak 5 p. (23)

Rekord toru Alfred Smoczyk – 93,0 sek

16.10.1949 Katowice- Muchowiec Turniej Międzynarodowy
1 m. Alfred Smoczyk 20 p. 44444)

30.10.1949 Bytom Turniej Asów
Józef Olejniczak

06.11.1949 Wrocław Puchar Prezydenta Miasta Wrocławia
1 m. Józef Olejniczak 12 p. (3333)
4 m. Henryk Woźniak 10 p. (3232)
 
23.10. 1949r.w Lesznie podczas finału Indywidualnych Mistrzostw Polski w barwach leszczyńskich wystartował po raz ostatni Alfred Smoczyk. Został bowiem powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej i przez dwa sezony będzie reprezentował warszawski Centralny Wojskowy Klub Sportowy.

 

Radomicko  koło Leszna 1949 rok Stanisław Przybylski z żoną i Alfredem Smoczykiem
 
ALFRED SMOCZYK








 
Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=